Kaçıp Gidesim Var Buralardan

 

Öncelikle uzun süren bir aradan sonra merhabaaa…

Evet biraz uzun zaman oldu içim yandı da dertlerim yazma hevesim doldu da taştı…Her gün 4-5 sayfa günlük yazarak susuzluğumu gidermeye çalışsam da…. Beynim infaz emrini verdi vallahi.. Hazır bugün okulumda tatilken saldım parmaklarımı klavye tuşlarına..

Şimdiiii bugün ki konumuz KAÇASIMM VARR BURALARDANN!!!

Bakın bu satırları yazarken bir yandan da bağırarak şarkı söylüyorum içim bir coşku dolu bir taşıyor anlatamam her şeyden sıkılmış bezgin ve sıradan çinko karbon pillerle çalışan oyuncak bebek gibiyim son günlerde...

Ama nedense neşem hiç tükenmek bilmiyor J Tek bir duş ile bütün sıkıntılardan kurtulabilen bir insanım :D

İşte konumuz Kaçmak ? Neyden kaçmak? Neden kaçmak? Kimden?

İşte orası meçhul.. Belki kendimden,belki şehir gürültüsünden..

Şahsen ben atlayıp bir karavana dolaşmak istiyorum Turist Ömer edasında şöyle kafamda afilli bir şapka..Güneş gözlükleri fotoğraf makinesi.. Değmeyin Keyfime vallahi..

Hayal etsenize ay çiçeği tarlasına dalıp koşmak ilerideki çimlere yatmak yuvarlanmak ömrünüzde atamayacağınız kahkahaları atmak ? bence hayaller çok yakın :) İş onlara yeterince tutunmakta ve sabretmekte..

Bu yazı biraz kısa oldu ama artık idare ediverin.. Birdaha arayı bu kadar açmamaya çalışacağım ..

Sevgiyle kalın hayallerle yaşayın..

Bir Gençlik Hikayesi

Sanırım kendimi durduramıyorum içimde sürekli yazı yazma isteğinin olması normal mi ? Bana kalsa her gün yazarımda kafamdaki konular biter diye kıyamıyorum bazen klavyeye elimi sürmeye >< !! Gözlerim fıldır fıldır dönüyor,beyin hücrelerim fazladan mesai yapıyor hergün. Bazen düşüncelerim alıp götürüyor beni başka diyarlara…

Başlık yanlış izlenim vermesin Ben henüz 18 yaşında gençliğinin başında bir kızım… Nedir bu 30 yaş sendromu hallerim ben de anlamadım vallahi :D gelelim konuya gençlik hikayesi. Gelecekteki torunlarıma şimdiden gençlik hikayesi bırakayımda sonra üşenirim yazamam falan dedim :P ŞAKA -_-

İşin aslı ben henüz genç olmaya yeni adım atmışken buraya olmasını istediğim hikayeyi yazayımda bakıp bakıp hatırlayayım ideallerimi unutup yüksek tempolu yaşamın akışında kendimi kaybetmeyeyim kaygısı bir nevi. Peki ne olmasını istedim gençlik hikayemde..

Aslında bu soruyu siz de sorun kendinize… Henüz yaşamdan kopmamışken onu şekillendirme fırsatına sahipken sorun. Ne istediniz…? Nasıl yaşamayı dilerdiniz ? 

Hayatınızın en güzel yıllarını en enerjik dolu dolu olduğunuz zamanları nasıl geçirmek istersiniz? Yaşamınızı güzel bir şekle sokmanın farklı  bir yolu bu tür şeyleri düşünmektir J Örneğin kendimden örnek vereyim her gün yastığa uyumak için kafamı koyduğumda düşündüğüm şeylerden biridir ne istiyorum hayattan? Hayat bana neler verebilir? Ve farkettimki yeterince çabalarsak idealler okadarda uzak değil –Tabiki benim gibi bir ejderha isterseniz orası ayrı :D:D – Belkide bu yüzdendir her gün kafamın üzerinde ağır bir sis bulutu varmışçasına dolanışım. >< 

Sanırım ben 100 yaşına gelsem bile genç hissedecek insanlardanım hiç bir şey kendiliğinden olmaz çalışın çaba harcayın hayatınızın her bir yılının çok değerli olduğunu unutmayın ve her gününüzü kendinize bir şeyler katarak dolu dolu yaşayın… 

Çabalayarak elde ettiklerinizin her şeyden daha değerli olduğunu göreceksiniz J sevgiyle kalın… 

Dipçik Not: Fotoğraf bana aittir kalitesiz biraz ama telefonla ancak bukadar oluyor :3 idare edin hemi :* Şimdi bu hayalperest kız kafasındaki toz bulutu ile dershaneye kaçar ><